1. ۱بخشد گناه بنده که او پادشاه ماستگوید که بنده ایست که او در پناه ماست
2. ۲منعم مکن به غمزهٔ خونریز در غمتغمّاز نیست نیک بدان کاو سیاه ماست
3. ۳خون جگر ز دیده گشادم ز غم ببینگر نشنوی تو مردم چشمم گواه ماست
4. ۴جان در امید وصل تو دادیم دلبراگفتی شبی که بندهٔ بی اشتباه ماست
5. ۵رفتم به درگهش که زنم بوسه‌ای به خاکدل برد از دو دستم و گفتا که راه ماست
6. ۶کردیم جان فدای لب لعل دلکششروزی به لطف گفت که او نیک خواه ماست
7. ۷دل برد و یک نظر سوی حال جهان نکردبختم به لابه گفت فلانی گناه ماست