1. ۱در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشستقد صنوبرش بر ما خوب و دلکشست
2. ۲بر یاد آن دو روی چو گلنار و لعل لبهمچون سپند جان جهانی بر آتشست
3. ۳آن ترک نیمه مست چه خورده‌ست گوییاکز باده هر دو نرگس او مست و سر خوشست
4. ۴زلف تو را چه بود که از باد صبحدمدایم چو خاطر من مسکین مشوّش است
5. ۵ما سر نهاده در قدم آن صنم به راهسرو قدش کشیده به هر جا و سرکشست
6. ۶روزی ز زلف دوست نسیمی به دل رسیدجان جهان هنوز از آن بوی در غشست
7. ۷از دست روز هجر تو این نور چشم مندست دلم ز خون دو دیده منقّشست