1. ۱بسا دلی که به زلف تو پای در بندندگر از تو باز ستانند با که پیوندند
2. ۲دلم ببردی و خون جگر خوری تا کیمکن مکن که چنین جور از تو نپسندند
3. ۳نمی‌رود ز خیالم خیال طلعت دوستچرا که مهر رخش در دل من آکندند
4. ۴ز بوستان وفاداری ای مسلمانانمگر که شاخ محبّت ز بیخ برکندند
5. ۵جواب تلخ شنیدیم از آن لب شیریننمک به ریش من خسته دل پراکندند
6. ۶دل شکستهٔ بیچاره هیچ می‌دانیکه عاشقان رخ همچو ماه او چندند
7. ۷منم شکسته دلی در جهان و گویندمچرا ز چشم عنایت ترا بیفکندند