1. ۱تا چند کِشیم از جگر این آه جگرسوزتا چند خوریم از ستمت تیغ جگردوز
2. ۲تا چند بُوَد وعدهٔ وصل تو به فرداکامم ز لب لعل خود اِی جان بده امروز
3. ۳کام من دل‌خستهٔ مهجور روا کنزان رو که بباید شد از این کاخ دل‌افروز
4. ۴ای مایهٔ عمر تو فزون باد ز هر چیزبر تخت شهی جای تو با طالع فیروز
5. ۵نوروز به هر سال یکی روز بُوَد لیکهر صبح‌دمی بادْ تو را روز ز نوروز
6. ۶سال و مه و روزت همه نو باد ز گیتیدایم همه شب باد تو را روز چو نوروز
7. ۷ما خود ستم و جور ز بیگانه کشیدیماز خویش کشیدند مکافات چنان روز
8. ۸از کار جهان تنگ مشو ای دل غمگیندر خلوت جان شمعِ رضایی تو برافروز