1. ۱ای از آن طرّه سرافکندهخانه عالمی برافکنده
2. ۲وی بدان چشم و غمزه خونریزعالمی را ز پا در افکنده
3. ۳آه از آن قامت بلند که هستسرو در پهلویش سرافکنده
4. ۴ای ز شعر سیاه مشکین بویبر رخ ماه معجر افکنده
5. ۵بر قمر شام پر ز چین بستهبر سمن دام عنبر افکنده
6. ۶چشم من ساغر است و ساقی شوقاشک چون می به ساغر افکنده
7. ۷دل من مجمر است و خادم عشقعود غم را به مجمر افکنده
8. ۸حدّ حسنت ز وهم بیرون استمرغ دل در طلب پر افکنده
9. ۹بحر گشته ست نام چشم جلالدر جهان بس که گوهر افکنده