1. ۱ای ز چشمان تو در دیده بختم خوابیوز سر زلف تو در رشته جانم تابی
2. ۲خنک آن باد که از خاک درت برخیزدبرزند چون بوزد آتش جان را آبی
3. ۳ای ز نوش لب تو چشمه حیوان جامیوی ز گلزار رخت روضه رضوان نامی
4. ۴کی دلی جان ببرد از سر زلف تو چو هستهر سر موی تو در حلق دلی قلاّبی
5. ۵دل عشّاق و سر زلف و بناگوش تو هستکاروانی و شب تیره و خوش مهتابی
6. ۶پرتو عارض تو از خم ابرویت هستهمچو قندیل فروزان ز خم محرابی
7. ۷بی تکلّف شب تاریک جهان روز شودنیم شب گر ز جمال تو در افتد تابی
8. ۸نیست اسباب وصال تو مهیّا و خوشادولتی را که مهیّاست همه اسبابی
9. ۹ای جلال! اشک ببار از غم اگر دل ریشیخنک آن ریش که از وی بچکد خونابی