1. ۱برقی از حُسن تو پیدا شد و ناپیدا شددهر پرفتنه و ایّام پُر از غوغا شد
2. ۲چون بر آیینه فتاد از رخ و زلفت عکسییافت نوری که درو هر دو جهان پیدا شد
3. ۳عنبرین زلف مسلسل که فکندی بر ماهکافری بود که فردوس برینش جا شد
4. ۴مردم دیده به دامن گهر از چشمم یافتهندو از بهر گهر معتکف دریا شد
5. ۵آن چه بالاست که با موی تو هم قد آمدوین چه موری ست که با قدّ تو هم بالا شد
6. ۶صبح با طلعت تو دعوی خوبی می کردلاجرم در نظر خلق جهان رسوا شد
7. ۷هر سحرگاه برافروخت چراغ ملکوتتف آهم که برین آینه خضرا شد
8. ۸هم به دل دوستی نرگس خون ریز تو بودساغر چشمم ازین گونه که خون پالا شد
9. ۹بویی از نافه زلفت به چمن برد صبامشک ساگشت چمن، خاک عبیر آسا شد
10. ۱۰بر زبان نام لب لعل تو تا راند جلالچه عجب نامش اگر طوطی شکرخا شد