1. ۱به دانای پنجم چو نوبت فتادزبان با سکندر بدینسان گشاد
2. ۲که ای برده رنج سرای سپنجبسی جمع کرده به هم مال و گنج
3. ۳دریغا که بیهوده شد رنج تونشد مرهم رنج تو گنج تو
4. ۴به کف سودی از گنج و مالت نماندبه گردن ازان جز وبالت نماند
5. ۵به پشت تو از گنج رنج گرانسبکبار راحت ازان دیگران