1. ۱چو آمد به سر نوبت قال و قیلفرو کوفت طبال طبل رحیل
2. ۲نقیبان نهادند مهد زرشبه پشت هیونان که پیکرش
3. ۳هیونان هامون بر کوه فروز آن مهد کوهانشان کوه زر
4. ۴به روز سفید و به شام سیاهامیران لشکر امینان راه
5. ۵ز جور زمن آه برداشتندبه سوی وطن راه برداشتند
6. ۶دو منزل یکی کرده می تاختندبه تن های آزرده می ساختند
7. ۷شتابان نه شب را شمردند شبنه از روز کردند روزی طلب
8. ۸پس از چند گاهی ازان راه سختبه اقلیم خویش اوفکندند رخت
9. ۹رسید این خبر رومیان را به گوشرساندند بر اوج گردون خروش
10. ۱۰شدند از پی مصریان زین سخنهمه گازران جامه بر نیل زن
11. ۱۱به اسکندریه درون مادرشکه بودی فروغ خرد رهبرش
12. ۱۲چو بشنید این قصه سینه سوزشد از شعله آه گیتی فروز
13. ۱۳ز رشح دل و دیده در خون نشستز سر منزل صبر بیرون نشست
14. ۱۴همی خواست تا جیب جان بردردگریبان تاب و توان بردرد
15. ۱۵کند همچو شب معجر صبح زنگز دست فلک سینه کوبد به سنگ
16. ۱۶به ناخن خراشد رخ تازه راکند تازه از خون دل غازه را
17. ۱۷به زخم طپانچه در آن داوریسمن را دهد رنگ نیلوفری
18. ۱۸کند موی مشکین ز سر تارتارکند مویه بر خویشتن زارزار
19. ۱۹بیندازد از تن حریری لباسکند طوق گردن ز پشمین پلاس
20. ۲۰ولی کرد مکتوب اسکندریدر آن شیوه و شیونش یاوری
21. ۲۱به مضمون مکتوب او کار کردبه صبر و خرد طبع را یار کرد
22. ۲۲بفرمود تا اهل آن مرز و بومچه از شام و مصر و چه از روس و روم
23. ۲۳برفتند مستقبل لشکرشبه گردن نهادند مهد زرش
24. ۲۴نهفتند دلها پر اندوه و رنجدر اسکندریه به خاکش چو گنج
25. ۲۵چو از شغل دفنش بپرداختندحکیمان خردنامه ها ساختند
26. ۲۶ز گنج خرد گوهر افشاندندپس پرده بر مادرش خواندند
27. ۲۷چو در پرده کردند با او خطابز پرده شنیدند نیکو جواب