1. ۱مجنون چو به نامه در قلم زددر اول نامه این رقم زد
2. ۲دیباچه نامه امانیعنوان صحیفه معانی
3. ۳جز نام مسببی نشایدکز وی در هر سبب گشاید
4. ۴مطلق گردان دست تقدیرزنجیری ساز پای تدبیر
5. ۵دارای زمین و آسمان نیزجان ده جان دار و جان ستان نیز
6. ۶کوته کن دست بی نصیبانمونس شو خلوت غریبان
7. ۷فواره گشای چشمه جودمطموره نشان کنج نابود
8. ۸آن را که به وصل چاره سازدسر برتر از آسمان فرازد
9. ۹وان را که ز هجر سینه سوزدصد شعله به خرمنش فروزد
10. ۱۰چون بست زبان ازین سرآغازگشت از دل ریش راز پرداز
11. ۱۱کین هست صحیفه نیازیزآزرده دلی به دلنوازی
12. ۱۲یعنی ز من به خار خفتهنزدیک تو ای گل شگفته
13. ۱۳ای همچو بهار تازه خندانلیکن نه به روی دردمندان
14. ۱۴ای باغ ولی نشیمن زاغبهر همه مرهم و مرا داغ
15. ۱۵ای روی ز من نهفته چون گنجدر دامن دیگران گهرسنج
16. ۱۶ابری تو ولی به روزگارانبرق از تو به من رسد نه باران
17. ۱۷کشت همه از تو چو بهشت استخاکم ز تو چون به خون سرشته ست
18. ۱۸اینست عنایت از تو بر منکز برق توام بسوخت خرمن
19. ۱۹بر سوخته خرمنان ببخشایرشحی ز زلال لطف بگشای
20. ۲۰ای چشمه آب زندگانیلیک از پیش تشنه ای که دانی
21. ۲۱آن تشنه شده ز چشمه سیرابمن سوخته دل ز صد تف و تاب
22. ۲۲خضر است بلی به چشمه در خورگو تشنه بمیر صد سکندر
23. ۲۳ز آبی که سکندر است لب خشکبا سوخته دل چو نافه مشک
24. ۲۴کی بهره برد چو من گداییدر ظلمت هجر مبتلایی
25. ۲۵آن دم که رسید نامه توپر عطر وفا ز خامه تو
26. ۲۶بردیده خونفشان نهادمدر سینه به جای جان نهادم
27. ۲۷تعویذ دل رمیده کردمقوت تن قحط دیده کردم
28. ۲۸هر حرف وفا از وی که خواندماز دیده سرشک خون فشاندم
29. ۲۹هر نقش امل ز وی که دیدماز سینه نوای غم کشیدم
30. ۳۰در وی سخنان نوشته بودیصد تخم فریب کشته بودی
31. ۳۱غمخواری من بسی نمودیغم های مرا بسی فزودی
32. ۳۲گفتی که بجاست تا هش از منهرگز نشوی فرامش از من
33. ۳۳زآغوش کسان نباشد انصافاز عشق کسی دگر زدن لاف
34. ۳۴لب از دگریت بوسه آلودپاکی زبان نداردت سود
35. ۳۵گیرم که تو دوری از کم و کاستناید به زبان تو به جز راست
36. ۳۶مسکین عاشق چه بدگمان استهر لحظه اسیر صد گمان است
37. ۳۷هر شبهه به پیش او دلیلیستهر پشه مرده زنده پیلیست
38. ۳۸کاهی بیند گمان برد کوهکوهیش آید به سینه ز اندوه
39. ۳۹از مور کند توهم مارصد زخم خورد به جان افگار
40. ۴۰مرغی که به بام یار بیندکو دانه ز بام یار چیند
41. ۴۱زان مرغ به خاطرش غباریستکز غیر به دوست نامه آریست
42. ۴۲گفتی که به بوسه دل ندارموز فکر کنار برکنارم
43. ۴۳این درد نه بس که صبح تا شامهمصحبت توست کام و ناکام
44. ۴۴رویی که به سالها نبینموان میوه که عمرها نچینم
45. ۴۵هر روز هزار بار بیندهر لحظه به کام خویش چیند
46. ۴۶گفتی که ز درد پایمال استوز غصه به معرض زوال است
47. ۴۷خوهد ز میانه زود رفتنبر باد هوا چو دود رفتن
48. ۴۸گر او برود تو را چه کم یارکالای تو را چه کم خریدار
49. ۴۹زانجیر بن ار جدا شود زاغصد مرغ دگر ستاده در باغ
50. ۵۰ممکن بود از تو کام هر کسمحروم ازان همین منم بس
51. ۵۱چون روز امیدم از سفیدیدور است خوشم به ناامیدی
52. ۵۲نومید چه خواهیم در این بارنبود به امیدواریم کار
53. ۵۳گر از من خسته بر کرانیاین بس که به کام دیگرانی
54. ۵۴کام دل دشمنان که خواهیحاصل بادا چنانکه خواهی
55. ۵۵چون کام تو هست کام ایشانبادا کامم به نام ایشان
56. ۵۶هر پوست که دوست دانی او راحیف است که پوست خوانی او را
57. ۵۷از دوستی تو پوست مغز استآن پوست که خوانیش نه نغز است
58. ۵۸آن را که تو دوست داری ای دوستگر دوست ندارمش نه نیکوست
59. ۵۹با هر که تو دوستدار اوییاز من نسزد بجز نکویی
60. ۶۰عاشق که برای دوست کاهدآن به که رضای دوست خواهد
61. ۶۱از خواش خویش رو بتابددر راه مراد او شتابد
62. ۶۲عشق از طلب مراد دور استعاشق ز مراد خود نفور است
63. ۶۳شادان به غم و غمین ز شادیخاک است به کوی نامرادی
64. ۶۴هر چند که من نه از تو شادمیک بار نداده ای مرادم
65. ۶۵خاطر ز زمانه شاد بادتگیتی همه بر مراد بادت
66. ۶۶دمسازی دوستان تو را بادور من میرم تو را بقا باد