1. ۱به یونان حکیمی فلاطون محلکه در علم حکمت نبودش بدل
2. ۲ز گیتی یکی سفله فرزند داشتکه با مردم سفله پیوند داشت
3. ۳نمی زد به راه پدر نیم گامبدر بود از آیین حکمت تمام
4. ۴ز حرف ادب دور انگشت اوز نقد مروت تهی مشت او
5. ۵ز اقبال او عار همخانه راز ادبار او بار بیگانه را
6. ۶حریفان ازو رنجه در میکدهبه مستان قوی پنجه در عربده
7. ۷ز خوی بدش مادر آمد به تنگبه پیش پدر کوفت بر سینه سنگ
8. ۸که ای پیر تعلیم فرزانگانز خوی نکو خویش بیگانگان
9. ۹یکی جزو از دفتر عقل کلفروغ ضمیرت چراغ سبل
10. ۱۰به شاگردیت عقل فعال شادکمالاتش از عقل تو مستفاد
11. ۱۱ز فکر تو حل مشکل هندسیمحرر براهین اقلیدسی
12. ۱۲مؤدب به تأدیب تو خاکیانمباهی به آدابت افلاکیان
13. ۱۳به تو هست فرزندت از جمله پیشبدو هست پیوندت از جمله بیش
14. ۱۴به تعلیم آداب او لب گشایز لوح دلش حرف علت زدای
15. ۱۵نیند از تو بیرونیان بی نصیبچرا جزو خود را نباشی ادیب
16. ۱۶بگفتا گل او ز کان من استولی جان او نی ز جان من است
17. ۱۷چو جانش نباشد ز من بهره ناکچه سودش کند نسبت آب و خاک
18. ۱۸بیا ساقیا در ده آن جام خاصکه سازد مرا یکدم از من خلاص
19. ۱۹ببرد ز من نسبت آب و گلبه ارواح قدسم کند متصل
20. ۲۰بیا مطربا در نی افکن خروشکه باشد خروشش پیام سروش
21. ۲۱کشد شایدم جذبه آن پیامازین دون نشیمن به عالی مقام