1. ۱به بغداد شد گامزن زیرکیدوچارش فتاد از قضا کودکی
2. ۲ز دور رخش قرص مه را شکستچو روی خودش گرده نان به دست
3. ۳همی خورد ازان گرده و می گریستبدو گفت زیرک که این گریه چیست
4. ۴بگفتا منم کودک یک تنهز خوان امل معده گرسنه
5. ۵بسی اشتها سخت و این گرده خردکجا راه سیری توانم سپرد
6. ۶ز گریه از آنم چنین تلخکامکه می دانم این زود گردد تمام
7. ۷بمانم ز بی توشگی سر به زیرنه در دست من نان و نی معده سیر
8. ۸بیا ساقی آن می که سیری دهددرین بیشه ام زور شیری دهد
9. ۹بده تا درآیم چو شیر ژیانبه هم بر زنم کار سود و زیان
10. ۱۰بیا مطربا وز کمان ربابکه از رشته جان زهش برده تاب
11. ۱۱ز هر نغمه زیر تیری فکنبه من چون شکاری نفیری فکن