1. ۱شنیدم که در عهد نوشیروانکه گیتی چو تن بود و عدلش روان
2. ۲چنان عدل در مغز جان ها نشستکه هنگامه ظالمان برشکست
3. ۳فقیری در این عرصه جایی نداشتسزای نشستن سرایی نداشت
4. ۴برای عمارت زمین خریدکه در کندنش گنجی آمد پدید
5. ۵کلندش شد اندر کف رنجبربه صورت کلید در گنج زر
6. ۶روانی به سوی فروشنده رفتپی رد آن گنج کوشنده رفت
7. ۷بگفت آن زمین را چو بشکافتمپر از سیم و زر مخزنی یافتم
8. ۸بیا گنج خود را پذیرنده شوز سیم و زرش بهره گیرنده شو
9. ۹بگفتا من آن را چو بفروختمز سیم و زرش کیسه افروختم
10. ۱۰تصرف در آن نیست از من درستدر او هر چه یابی همه حق توست
11. ۱۱نه بایع گرفت آن و نی مشتریبه داور رساندند این داوری
12. ۱۲بپرسید ازیشان که ای بخردانبه لشکرگه عدل اسپهبدان
13. ۱۳خدا هیچ فرزندتان داده استو یا لوح ازین نقشتان ساده است
14. ۱۴یکی گفت دارم بلی دختریز حال پسر زد نفس دیگری
15. ۱۵به هم هر دو را بست عقد نکاحوز آن گنجشان کرد خوردن مباح
16. ۱۶که فرزند ازان چون شود بهره وررسد راحت آن به جان پدر
17. ۱۷گر آن قصه بودی درین روزگاربرآوردی از گنج هر یک دمار
18. ۱۸شدی بایع و مشتری در سرشببردی به عنف از میان داورش
19. ۱۹بیا ساقیا در ده آن جام عدلکه فیروزی آمد سرانجام عدل
20. ۲۰بکش بازوی مکنت از جور دورکه چندان بقا نیست در دور جور
21. ۲۱بیا مطربا پرده معتدلکه آرام جان بخشد و انس دل
22. ۲۲بزن تا ز آشفته حالی رهیمز تشویش بی اعتدالی رهیم