1. ۱هوای دشت چون افتاد در سر آن پریرو راطپیدن های دل صحرا به صحرا برد آهو را
2. ۲حریف نکته چین را پاسداری کن چو آیینهیکی صد گوید از عیبت شکستی گر رسد او را
3. ۳چو نقش پا به هر گامی سری بر خاک اندازدفسان از سخت رویی باشد آن شمشیر ابرو را
4. ۴نگردد تنگ دستی پردهٔ روی هنر هرگزبه جیب پاره چون پنهان تواند داشت گل، بو را
5. ۵وفور نور حسنش مانع نظاره شد جویاصفای جبهه اش باشد نقاب آن روی نیکو را