1. ۱در شب هجران که یادت طاقت از من می برداشک پیغ ام گریبان را بدامن می برد
2. ۲قسمت هر کس بقدر رتبهٔ او می رسدکوه فیض نوبهاران را به دامن می برد
3. ۳ترک من سرخانهٔ نازش بلند افتاده استپنجهٔ خورشید زان مژگان پرفن می برد
4. ۴زینتی چون عیب پوشی نیست اهل دید راسرمه از تاریکی شب چشم روزن می برد
5. ۵سینه گلزار است تا باقی است درد عشق یارکز گداز دل چراغ داغ روغن می برد
6. ۶در خمار از عارضش تا رنگ در پرواز شدباد نوروزی پی سامان گلشن می برد
7. ۷نیست جویا غیر عزلت سنج کنج نیستیگر کسی رخت سلامت را به مامن می برد