1. ۱نونهالم را ز بس بگذاشت بر شوخی مدارعکس در آیینه چون در چشمه باشد بیقرار
2. ۲از بر خود افکند در سینه کندنها برونهست از نامی من عاصی نگین را بسکه عار
3. ۳سخت رنگین می نماید جلوهٔ موج هوایا زمستی بال افشان گشته طاؤس بهار
4. ۴هر که بر درگاه دولت مانع سایل گماشتچو بداری بهر خود آماده کرد از چوب دار
5. ۵در برم دل داغ خوبیهای بیش از حد اوستدر نمی آید میانش از نزاکت در کنار
6. ۶سوی خلق اندازد آخر از نظرها مرد راآبرو ریزد ز چین جبهه اش چون آبشار
7. ۷از خمار باده جویا بسکه امشب خشک ماندهر لب من کار دندان می کند مقراض وار