1. ۱دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردنچراغ طور عرفان را نباشد بیم افسردن
2. ۲رمیدن باعث الفت شود روشن روانان راکه موج آغوش بگشاید ز هر پهلو تهی کردن
3. ۳بود دایم دلش ز اندیشهٔ روز حساب ایمنشعار هر که باشد در جهان بر خویش نسپردن
4. ۴ز بس هر ذره ام را شوق استقبال او باشدچو شمعم داغ دل از جای خیزد یک سر و گردن
5. ۵توان دریافتن راز دل از چشم سخن گویشبه معنی همچنان کز لفظ جویا پی توان بردن