1. ۱تمام کاهش تن جمله آفت جان استمگوی عشق که این آتش و نیستان است
2. ۲به راه عشق که پایی نمی‌رسد به زمینغمی که هست ز محرومی مغیلان است
3. ۳بکن لباس تعلق که خار وادی قربگرفته دامن دیوانه‌ای که عریان است
4. ۴ز سود راه فنا قطره می‌شود دریاحباب دشمن سر بهر جمع سامان است
5. ۵رواج شور جنون کو که بی‌نمک شد شهردر این دو روز که دیوانه در بیابان است
6. ۶ز انقلاب زمان در پناه جهل گریزکه آنچه مانده به یک حال عیش نادان است
7. ۷فروغ عارضت از حلقه‌های زلف سیاهچو روشنایی ایمان به کافرستان است
8. ۸به ترک سر نتوانم ز سرنوشت بریدوگرنه چون قلم از سر گذشتن آسان است
9. ۹ملایمت کن اگر طاقت جدل تنگ استکلیم چربی کاغذ علاج باران است