1. ۱پیش چشم مژگانی، کز سرشک شادابستسیل آب شمشیرست، موج تیغ بی آبست
2. ۲بخت بد نشد بیدار، ساده لوح پندارددرد تلخکامی را، چاره در شکر خوابست
3. ۳باده هر گه آخر شد، اول سیه روزیستشیشه تا که می دارد، خانه پر زمهتابست
4. ۴گر زخویش می گذری، هر چه هست می گذردپای چون زسر کردی، بحر عشق پایانیست
5. ۵گر نشان بسی باشد، نیست غیر یک مقصدقبله جز یکی نبود، گر هزار محرابست
6. ۶حسن لاف استغنا، می زند ولی مشنوبهر دامن گلچین، نوک خار قلابست
7. ۷دل اگر بود مخزن، نیست بهر سیم و زرکعبه خانه است اما، نه برای اسبابست
8. ۸سایه افکند کس را، بخت چونکه پست افتدخرمن ار ز ما باشد، برق کرم شب تابست
9. ۹آتش حوادث نیست، آفت سرای مازانکه اشک ریزان را، رخت خانه سیلابست
10. ۱۰می ربوده مستان را، گر کلیم هشیاریبوسه ای تو هم بربا، تا که یار در خوابست