1. ۱سرفراز آن سر که فارغ از غم سامان شودبر سرت گل زن که از دستار روگردان شود
2. ۲هر که چون سوزن زتجریدش بود سررشته ایصد رهش گر جامه پوشانی دگر عریان شود
3. ۳عاشق بیچاره از یک دیده در پاس رقیبوز دگر چشمی بکار خویشتن حیران شود
4. ۴هیچ جا بهر وطن غیر از دیار عشق نیستخانه در آن ملک از سیلاب آبادان شود
5. ۵شوق زخم ما چو سازد جذبه خویش آشکارتیرها در ترکش او جمله چون پیکان شود
6. ۶در چمن ها لاله نبود بلکه ایام حسودمی زند آتش بباغ ار غنچه ای خندان شود
7. ۷همچو برق آن آفت صد خرمن هوش و خردخویش را زان می نماید کز نظر پنهان شود
8. ۸در تماشای پریرویان اقلیم خیالدیده گر بر هم نهی چشمت نگارستان شود
9. ۹غیر غم کز حال دل غافل نمی باشد کلیمکس ندیدم پاسبان خانه ویران شود