1. ۱زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتدبیمار عجب نیست اگر کم سخن افتد
2. ۲نزدیک بآسیب چنانم که پس از مرگاز شمع مزار آتشم اندر کفن افتد
3. ۳دل رنگ ندارد زتو چون داغ ز لالهداغست همان گر بتو هم پیرهن افتد
4. ۴حاشا که دل از توبه پشیمان شود اماهر کس دم آبی خورد آتش بمن افتد
5. ۵ای جیب و کنار دگران را گل و با منناسازتر از خار که در پیرهن افتد
6. ۶یوسف چو ز آسیب محبت بچه افتدیعقوب چه نالد که به بیت الحزن افتد
7. ۷غافل نشوی از نگه باز پسینشبیمار غمت را چو زبان از سخن افتد
8. ۸در دل بدل حب وطن مهر غریبی استخوش وقت کلیم ار به بهشت دکن افتد