1. ۱بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می‌آردچو میرد باغبان این نخل برگ و بار می‌آرد
2. ۲کدورت می‌فزاید جام خاکی، حیرتی دارمکه این آیینه چون بی‌نم بود زنگار می‌آرد
3. ۳دلی دارم چنان بیگانه از عشرت که در گلشنپی نظاره گل روی در دیوار می‌آرد
4. ۴دیاری کش تو بی‌پروا طبیب دردمندانیاجل از رحم شربت بر سر بیمار می‌آرد
5. ۵نصیبم نیست شهد راحتی بی‌زهر اندوهیصبا بوی گل گر آورد با خار می‌آرد
6. ۶کلیم از گریه گفتم آبرویی رو دهد ما راچه دانستم که اشک آتش بروی کار می‌آرد