1. ۱نه درین گلشن گلی از آشنائی بو دهدنه نسیمی غنچه گلهای ما را رو دهد
2. ۲بیم آن باشد که شادی مرگ کردم چون حبابگر درین آب و هوایم خنده گاهی رو دهد
3. ۳چرخ دیگرگون نخواهد شد بدلتنگی سازپستی این سقف سر را تکیه بر زانو دهد
4. ۴در پناه عارضت خط ملک خوبی را گرفتدشمن خود را چرا کس اینقدر پهلو دهد
5. ۵ناله ای بشنو زبلبل چون بگلشن آمدیاینقدر بنشین که گل زخمی ز زلفت بو دهد
6. ۶گردش چشمت چو پیماید بهر کس دور خویشسرمه را بتوان بخورد هر نصیحت گو دهد
7. ۷در علاج درد دل ساقی طبیبت بس کلیمبوسه فرماید غذا، وز باده ات دارو دهد