1. ۱کجاست بخت که تنگش کسی ببر گیردنگین لعل لبش نقش بوسه بر گیرد
2. ۲چنین که صحبت من با زمانه در نگرفتعجب که بر سر خاکم چراغ در گیرد
3. ۳بغیر اشک کسی حال دل نمی داندهمیشه طفل ز دیوانگان خبر گیرد
4. ۴همای تربیت عشق جانور کندشاگرچه بیضه فولاد زیر پر گیرد
5. ۵نه آن دهان بشکایت گشاده زخم ستمکه سعی بخیه لبش را بیکدگر گیرد
6. ۶من آن نیم که کند یار اجتناب از منهمیشه صحبت آتش بشمع در گیرد
7. ۷بنای خانه آسودگی کلیم نهادکزین خرابه همین خشت زیر سر گیرد