1. ۱هم جفای دوستان هم جور دشمن می‌کشمهرکه از هر جا برآرد تیغ گردن می‌کشم
2. ۲پهلوی چرب غنا ارزانی دون‌همتانمن ز خاک آستان فقر روغن می‌کشم
3. ۳چند باشم شعله هر گلخنی دیگر چو داغبر در دل می‌نشینم پا به دامن می‌کشم
4. ۴بس که از ذوق خموشی دم زدن دشوار شدهر نفس کز دل کشم پیکانی از تن می‌کشم
5. ۵شرم بادم دارم ار سرمایه از دشمن دریغبرق را دامن همی‌گیرم به خرمن می‌کشم
6. ۶در نظر شاخ گلی دارم که در هر سرزمینرنگ می‌ریزم زاشک و طرح گلشن می‌کشم
7. ۷خار را از پا برون می‌آورم دائم به خارتا نپنداری درین ره بار سوزن می‌کشم
8. ۸وای اگر می‌ماند با ما آنچه شیطان برده استبار خود می‌بینم و منت ز رهزن می‌کشم
9. ۹بس که با آوارگی خو کرده‌ام دایم کلیممی‌خلد خارم به پا گر پا به دامن می‌کشم