1. ۱خموش باش دلا عرض مدعا کردیزبان به بند، سر گریه را چو وا کردی
2. ۲ز شوخی ارچه بیکجا قرار نیست ترابرون نمی روی از خاطری که جا کردی
3. ۳بگلشن از قدمت داغ لاله مرهم یافتبخنده هم گره از کار غنچه وا کردی
4. ۴بزیر خاک تب هجر و رنج رشک بجاستکدام درد مرا ای اجل دوا کردی
5. ۵بناله ام دل صد مرغ می کشد آنجامرا برای چه از دام خود رها کردی
6. ۶خوشم که دفتر دل نم کشیده بود ز خونبه تیغ هر ورقش را ز هم جدا کردی
7. ۷زمانه شاعرم ار کرد زو نمی رنجمچه کردمی اگرم شاعر گدا کردی
8. ۸درین زمانه که مرغ کباب در قفس استکلیم فکر رهائی تو از کجا کردی