1. ۱من از مراسم تدفین خویش می‌ایم
2. ۲که تا نظاره کنم رونق تولد خویش
3. ۳کنار راه مرا یافتند خاک آلود درون دست چپم آفتابگردانی
4. ۴میان کتفم یک خنجر مرصع بود
5. ۵و خون گرم مرا در پیاده رو شب پیش
6. ۶به هم در آمده با شاش عابران یک جا
7. ۷نهال‌های جوان جرعه جرعه نوشیدند
8. ۸نهالهای کنار پیاده رو اما
9. ۹تمام شب نظری سوی من نیاوردند
10. ۱۰شدند شاپرکان شگرف اندیشه
11. ۱۱ز بیشه‌های خیالم رها و آواره
12. ۱۲کجا دوباره فراهم شوند و گرد ایند
13. ۱۳بهارهای بن خاک خفته می‌دانند
14. ۱۴تمام شب به زمین ماندم و به ره نگران
15. ۱۵و از فراز پریشیده موی من در باد
16. ۱۶شب شتابگری همچو اسب مست گریخت
17. ۱۷شکافت پهلوی دیوار قرن و قلعه قرن
18. ۱۸چو موم در بر آتش به خاک راه چکید
19. ۱۹میان پنجه غولی که سر کشید از خاک
20. ۲۰قد بلند عروس زمان عروسک شد
21. ۲۱همه مشایعت مرده را پذیرفتند
22. ۲۲که بود در دل تابوت رازی از همگان
23. ۲۳هزار چهره وحشت هزار گونه درد
24. ۲۴به سوگ من چه گروهی فراهم آمده بود
25. ۲۵نگاه کردم و دیدم که قفلهای گران
26. ۲۶دریچ‌های گه را به چشمشان بسته است
27. ۲۷دهان به ندبه ولی در دهان هیچ کدام
28. ۲۸و پا به زیر بدنها چو چرخ می‌چرخید
29. ۲۹و دستهای ورم آوریده همچو دو چشم
30. ۳۰به هر طرف پی چیزی نجسته می‌پویید
31. ۳۱به چهره‌ها همه تشویش ز آسمانها بود
32. ۳۲زمین تو گویی از سقف خویش می‌ترسید
33. ۳۳ولی توقف و گرما و تشنگی می‌کشت
34. ۳۴چه رفته بود ندانم که در تمامی شهر
35. ۳۵به جای سبز درختان چراغ قرمز بود
36. ۳۶به زیر دیده خورشید نیمروزی مرگ
37. ۳۷کشنده بود به تابوت تنگ و راه دراز
38. ۳۸زبان به شکوه گشودم که صحن گورستان
39. ۳۹چو جنگل تنکی از درخت آهن بود
40. ۴۰دلم به سینه چو یک دارکوب سرگردان
41. ۴۱به هر درخت
42. ۴۲درخت خاطره نوک با وداع می‌کوبید
43. ۴۳مرا به خاک نهادند همچو دانه سبز
44. ۴۴بود که دایه مرگم دوباره بار دهد
45. ۴۵چو ترمه و کفن از روی من کنار زدند
46. ۴۶به جای کالبد من زبان مردم بود
47. ۴۷زمانه ای است چو افسانه‌ها شگفت آلود
48. ۴۸که عمر مرگ چو عمر حیات کوتاه است
49. ۴۹به گرد من همه کودکان همبازی
50. ۵۰پی گرفتن پروانه‌ها شتابانند
51. ۵۱و من چو بیشه معصوم شاپرک خاموش
52. ۵۲به نوک خنجری کنون درون باغچه ام
53. ۵۳به کار کشتن یک آفتاب گردانم