1. ۱زبده جراحان قلبم را جراحی کردند به تیغ
2. ۲دشمنم بودند یا دوست بماند به کنار
3. ۳تیغ می‌هشتند در قلب من و با خونم
4. ۴علم را رونق بی‌فایده می‌بخشیدند
5. ۵قلب من از گزش تیغ به هم می‌پیچید
6. ۶و دل من می‌شد دست به دست
7. ۷من به هر سو که نگه می‌کردم می‌دیدم
8. ۸روی مهتابی‌ها ایوانها
9. ۹با چه حرص و ولعی قلبم را
10. ۱۰می‌جویدند برادرهایم
11. ۱۱وز ته حنجره پاره و خونینم دشمن می‌خواند
12. ۱۲غزلی در ره بیداد برای عشاق
13. ۱۳و منش تحسین می‌کردم با گوشه چشم
14. ۱۴این صدا‌ها نه صدای من بود
15. ۱۵و نه چندان دور از آوازم
16. ۱۶و من سرگردان
17. ۱۷در به در در پی آن نغمه سرا بلبلب پر ریخته می‌گردیدم
18. ۱۸پرسشی چون مرغی سرکنده
19. ۱۹می‌زند پر پر در برزن و کوی
20. ۲۰ولی این جا همه از حرف زدن می‌ترسند
21. ۲۱هر کسی می‌ترسد
22. ۲۲نه که نان نامش را یک سره از روی زین پاک کند
23. ۲۳و شگفتا که در این شام بلند
24. ۲۴که سراپرده شب را به گچ اندود نمایند چو روز
25. ۲۵هر که حتی از خود می‌ترسد
26. ۲۶و چنین است که هر نیمه شب اینه‌ها می‌شکنند
27. ۲۷قلب من می‌گیرد
28. ۲۸قلب من می‌گیرد
29. ۲۹روز بیداری گلهای به غم خفته ما در گلدان
30. ۳۰روز برخاستن بانگ از بام
31. ۳۱روز آغوش گشودن‌های پنجره‌ها
32. ۳۲روز رنگین شدن پوشش‌ها
33. ۳۳خون آن چلچله پیک بهار
34. ۳۴بر در و پیکر این شهر شتک زد بی‌گاه
35. ۳۵دل من چون مرغی در قفسی تنگی کرد
36. ۳۶چه کسی باید زین پس لب ایوان شما
37. ۳۷لانه ای از گل و خاشاک کند
38. ۳۸تا بدانید بهار آمده است
39. ۳۹همه خرسند بدانیم که آبی برسانیم به مرغان قفس
40. ۴۰غافل از آن که همه سینه سپیدان بهار
41. ۴۱خال گلگون بر قلب
42. ۴۲مرگ را مهمانی پیش رسند
43. ۴۳قلب من در ورق تقویمی می‌چکد و می‌خشکد
44. ۴۴من چه کردم به شما
45. ۴۵جز که این سرخ گلابی را با مهر شما کندم
46. ۴۶و سپردم به شما
47. ۴۷تا که دندانهاتان را گه افشردن در پیکر آن
48. ۴۸به سفیدی همچون برف کند
49. ۴۹چه کنم گر که مرا باغ گلابی‌های قرمز نیست
50. ۵۰شادی ای میوه نوبر در شهر
51. ۵۱محنت ای میوه ارزان گشته
52. ۵۲من تهی دستم بهر چه به بازار ایم
53. ۵۳سایه ای می‌اید
54. ۵۴سایه ای می‌گذرد
55. ۵۵سایه‌ها گرد سرم پچ پچه کنمی چرخند
56. ۵۶می‌کند خون ز یکی حفره قلبم سرریز
57. ۵۷سایه‌ها آواز غمزده ای می‌خوانند
58. ۵۸تو هم ای شعر مدد گر نکنی
59. ۵۹بند از این بانگ عصب سوز کجا بگشایم
60. ۶۰وین همه ایمان را
61. ۶۱که نمی‌گنجد درمذهب این بی‌مهران
62. ۶۲با چه اندیشه آرامی بخشی بنشانم در خویش
63. ۶۳آه بوددایی هم نیستم آخر کهشبی
64. ۶۴بالی از آتش بر شانه خود نصب کنم
65. ۶۵و به سیمایی سنگی بی‌درد
66. ۶۶در پی لبخندی جاویدان
67. ۶۷رستگارانه از این غمکده پروازکنم
68. ۶۸عشق هامان کوچک
69. ۶۹کینه هامان اندک
70. ۷۰دست هامان مومی
71. ۷۱قلب هامان کوکی
72. ۷۲من در این شهر عروسک به چه کس روی کنم
73. ۷۳پای گهواره خالی همه مان
74. ۷۴مادرانی شده‌ایم
75. ۷۵که یکی یک دانه
76. ۷۶طفل اندیشه خود را شب و روز
77. ۷۷جامه جشن عروسی به عبث می‌پوشیم
78. ۷۸دست‌ها در کار است
79. ۷۹و خموشانه بر گردنه‌های قلبم
80. ۸۰چرخ ارابه سنگین زمان می‌گذرد
81. ۸۱کارد می‌برد
82. ۸۲پنس می‌گیرد
83. ۸۳نبض‌ها می‌جهد از تندی خون
84. ۸۴دست‌ها درکار است
85. ۸۵دست از دوستی و پرچم و پیغام تهی است
86. ۸۶دست بر کاغذ کج می‌رود و می‌اید
87. ۸۷دست دستانت را می‌بندد
88. ۸۸دست با تجربه در قلب تو می‌کارد تیغ
89. ۸۹دست در پیرهن زیر زنان می‌پوید
90. ۹۰دست النگوی طلا می‌جوید
91. ۹۱دست عشرت طلب و هر جایی است
92. ۹۲دست من با سردی دست مرا می‌گیرد
93. ۹۳وین نه من تنها هستم به چنین تنهایی
94. ۹۴گل یخ نیز ندیده است بهاری را در پیرامون
95. ۹۵می‌خلد سردی تیغی در من
96. ۹۶مرگ را اینه می‌گیرد قلبم بی‌ترس
97. ۹۷زندگی را می‌پوید چو گلی خشکیده
98. ۹۸مرگ را دیدم در گورستان پیر و دو تا
99. ۹۹و به راهی دیگر
100. ۱۰۰زندگی را دیدم با سبد گل‌های پژمرده
101. ۱۰۱که نمی‌داند پشیزی پی یک دسته گلش رهگذری
102. ۱۰۲وز بر هر دو گذشتم خاموش
103. ۱۰۳و رها کردم از بام بلند
104. ۱۰۴بادبادک‌ها را
105. ۱۰۵که به دنباله رقصنده شان در ره باد
106. ۱۰۶حلقه حسرت من بود که آویخته بود
107. ۱۰۷قلب من گلدان سرخ بلور
108. ۱۰۸و در آن دستانی
109. ۱۰۹که برای زدن پیوندی شاخ گلی می‌جویند
110. ۱۱۰عشق امروزه کجا می‌پلکد
111. ۱۱۱با که دارد بر خورد
112. ۱۱۲چه کلامی دل او را به تپش می‌آرد
113. ۱۱۳دور از آن خانه رویایی شعر و تصنیف
114. ۱۱۴و نمایش‌های بیهوده
115. ۱۱۵راستی عشق کجا مسکن دارد درشهر
116. ۱۱۶ناشناسی به در قلبم سر می‌کبود
117. ۱۱۷می‌خراشد ناخن
118. ۱۱۸بانگ بر می‌دارد
119. ۱۱۹تا نکندم ازجا گل میخ قلبت را
120. ۱۲۰این در کهنه به رویم بگشا مهمانم
121. ۱۲۱زندگی بی‌من و تو تازه نفس می‌گذرد می‌دانی
122. ۱۲۲تپه چون طالبی کال برش می‌گیرد
123. ۱۲۳راه‌ها رشدکنان ریشه به هر دهکده می‌افشانند
124. ۱۲۴آهن از سنگ برون می‌اید جنگل وار
125. ۱۲۵خانه‌ها می‌رویند از کف دست خالی
126. ۱۲۶بزم دانایی‌ها را امروز
127. ۱۲۷بحر پیمانه بی‌مقدار است
128. ۱۲۸اوج انسان را بر عرش خدا
129. ۱۲۹پله می‌گردد ماه
130. ۱۳۰کوره‌ها می‌تابند
131. ۱۳۱شعله‌ها می‌پیچند
132. ۱۳۲و به هر جان کندن بد یا خوب
133. ۱۳۳نان سر سفره ما هر دو فراهم شده است
134. ۱۳۴در چنین مهمانی
135. ۱۳۵که کسی را با ما کاری نیست
136. ۱۳۶و ندارد چشمی برقی از دیدن ما
137. ۱۳۷از چه دعوت شده‌ایم
138. ۱۳۸شربتی نوش کنیم
139. ۱۳۹یا که سیگاری دود
140. ۱۴۰هر که سرگرم رسانیدن فرمانی هست
141. ۱۴۱خیل مطرب هاهم حتی بر شادی ما مامورند
142. ۱۴۲این جهان تنگ است بهر من و تو
143. ۱۴۳یا که چشم و دل ما تنگی دارد به جهان
144. ۱۴۴فرصتی نیست در این هنگامه
145. ۱۴۵که پذیرای پسند کج ما باشد کس
146. ۱۴۶یا رسیاندین فرمانی را گامی پیش
147. ۱۴۷یا که در کوچه تنهایی‌ها پرسه زدن
148. ۱۴۸من به خود می‌گویم
149. ۱۴۹آمانها ی رفاقت ابری است
150. ۱۵۰اختر راهنما پنهان است
151. ۱۵۱با چه ره جویم این جا من در روی زمین
152. ۱۵۲جز به دستانم این راست و چپ
153. ۱۵۳زورقی هستم بی‌پیوندی با ساحل
154. ۱۵۴و به دریایی وحشی درگیر
155. ۱۵۵بایدم راه به پاروهای خویش برید
156. ۱۵۶به سوی کودکی ام می‌تابد قلبم هم چون گل سرخ
157. ۱۵۷که تماشا را در اینه گون آب زلال
158. ۱۵۸سر فرو می‌آرد
159. ۱۵۹یاد دارم به یکی روز لب نهر کرج
160. ۱۶۰که پلش از سیلی پیچان ویران شده بود
161. ۱۶۱پیرمردی مردم را همه از خرد و بزرگ
162. ۱۶۲حمل می‌کرد ز سویی به دگر سو بر پشت
163. ۱۶۳هر کسی از راهی آمده بود و به راه دلخواهش می‌رفت
164. ۱۶۴مبدا و مقصد مردم را او کار نداشت
165. ۱۶۵پیر مرد آن جا پل بود و یک پول سیاه
166. ۱۶۶قلب من می‌کند از شط عروقم امداد
167. ۱۶۷قلب من گسترشی می‌گیرد
168. ۱۶۸قلب من اینک بندر گاهی است
169. ۱۶۹که در آن شادی و غم زورق سرگردانند
170. ۱۷۰من بر این راه که پایانش مه پوشیده است
171. ۱۷۱و پل پشت سرم را سیلی پیچان ویران کرده است
172. ۱۷۲و در این شب که بلند است صدای دشمن
173. ۱۷۳و صداهای بلند
174. ۱۷۴رونقی دارد در خاموشی
175. ۱۷۵تا نگه دارم ایمانم را
176. ۱۷۶و نترسم از تنهایی‌ها
177. ۱۷۷تا مرا وهم بیابان نکشد در ظلمات
178. ۱۷۸تا که شاید به جوابی برسم
179. ۱۷۹می‌دهم بانگ دلم را پرواز
180. ۱۸۰غزلی می‌خوانم در عشاق
181. ۱۸۱هر که هستم من و هر جا بروم
182. ۱۸۲گر به پاییز بیندیشم یا دانه روینده جو
183. ۱۸۳گر پدر باشم یا مردی تنها در خویش
184. ۱۸۴باز بر تخت عمل
185. ۱۸۵زبده جراحان بی‌رحم و عبوس
186. ۱۸۶تا ببخشند به علم
187. ۱۸۷رونق و وسعت بی‌سابفه ای
188. ۱۸۸بی‌سوالی از من
189. ۱۸۹می‌شکافند مرا سینه به تیغ
190. ۱۹۰و برون می‌آرند از بدنم
191. ۱۹۱سهم فردای برادرهایم خورشیدی خون آلود