1. ۱هرجا که تو بنشینی، صد فتنه برانگیزیهر فتنه شود هفتاد، هر لحظه که برخیزی
2. ۲کام دل هر عاقل، از لعل شکر خاییدام ره هر دانا، با زلف دلاویزی
3. ۳از جلوه رخ بیضا، در هاله تو می پوشیوز سبزه خط عنبر، بر لاله بیاویزی
4. ۴بر فرق سر خورشید، خاک سیه از غیرتزآن کاکلِ مُشک افشان، ای ماه تو می بیزی
5. ۵از زلف عبیر آسا، در هاله قمر پوشیوز طلعت چون بیضا، در لاله گهرریزی
6. ۶از لعل روان پرور، با معجز عیساییوز چشم ستم گستر، با فتنه چنگیزی
7. ۷در کوه غم عشقت، خوبان همه فرهادندصد حیف که چون شیرین، هم صحبت پرویزی
8. ۸از خانه خود ای دوست، من رفتم و او آمدوقت است فریدون وار، با حادثه بستیزی
9. ۹ای آن که دل ما شد، دیوانه زنجیرتگیرم که پری زادی، از ما ز چه بگریزی
10. ۱۰ای آن که تو را باشد، رخساره چو آیینهاز آه دل افسر، تا چند نپرهیزی؟