1. ۱زمان سرکشی عشق و گاه شرب مدام استبیا به دور تو گردم که وقت گردش جام است
2. ۲به زاهدم سخنی هست اگرچه پند نگیردبریز خون صراحی که خون خلق حرام است
3. ۳ز سوز عشق مشو غافل ای دل هوس‌ آیینبسوز در دل آتش که خود نسوخته خام است
4. ۴عجب مدار اگر نیست عشق شیوه عاقلکه آن به خلوت خاص است و این به شارع عام است
5. ۵کسی که صورت و معنی ندیده است نداندمیان کعبه و بتخانه راه صدق کدام است
6. ۶چو دیدم آن بت عیار خویشتن نپرستمکه کار عاشق مسکین به یک نگاه تمام است
7. ۷به کار عشق زبان هیچگه نبود و نباشدکه دور عشق به عاشق علی الدوام به کام است
8. ۸بغیر هجر و وصالت مرا نه صبحی و شامیبرآر پرده که صبح و بپوش چهره که شام است
9. ۹ندیده جلوه قامت شنیده ای تو قیامتقیامت آن قد موزون یار خوب خرام است
10. ۱۰بخوان حکایت محمود و سرّ عشق ایازشببین چگونه در این آستانه شاه غلام است
11. ۱۱بگو به طایر آزاد شاخسار چو افسربه شوق دانه بغفلت مرو که حلقه دام است
12. ۱۲ما را به لب از نقطه دهانی است حکایتگفتیم و به عمری نشد این نکته روایت
13. ۱۳آن سخت کمان تیرم اگر زد، بهلش بادکی عاشق صادق کند از دوست شکایت
14. ۱۴وز ز آن که تو برما دگری را بگزینی،از ما نکند مهر تو بر غیر سرایت
15. ۱۵بی پرتو رخسار تو ای ماه شب افروز،روشن نشود محفلم از شمع هدایت
16. ۱۶صورت ز تو نادیده مگر چشم بصیرتسیرت ز تو نشنیده مگر گوش روایت
17. ۱۷جور تو به جایی است که جانم به تظلمحسن تو به حدّی است که جرمم به نهایت
18. ۱۸افسوس که هرگز ننوازی به نگاهیما را که کند گوشه چشم تو کفایت
19. ۱۹ما را سخن از زلف و رخت بوده و عمری،گفتیم و به پایان نرسید این دو حکایت