1. ۱خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
2. ۲سفرِ کعبه، به بغداد رسانید مَرابارِکَ الْلَهْ، همهِ سال اینْ سَفَرَم بایستی
3. ۳قَدرِ بغداد، چِه دانَد دلِ فَرسودهٔ مَن؟بَهرِ بغداد، دلی تازه‌تَرَم بایستی
4. ۴لیک بی‌زَر نَتَوان یافت به بغداد مراپریِ دجلِه به بغداد زَرَم بایستی
5. ۵پَرده‌ها دارد بغداد و در او گنجِ رَوانبا همه خَستگی آنجا گُذرَم بایستی
6. ۶چون زَکاتی به مَن از گنجِ روان می‌ندهندنَقْبْ زَن گنجِ روان را نَظرم بایستی
7. ۷نَظَری خواستم از دور، نَه بوس و نَه کِنارآخر از دولتِ عشق این قَدَرم بایستی
8. ۸بَر لبِ دجلِه بَسی آب بُد از چشمهٔ نوشیا رَب آن چشمهٔ نوشْ آب‌ خورم بایستی
9. ۹ماه در کشتی و کشتی زبرِ دجلِه رَواناشکِ من گوید، کشتی زبَرَم بایستی
10. ۱۰منِ دیوانه نِشینم کِه مَهِ نو نِگَرَمگویم آنجا که نَهَد پای، سرم بایستی
11. ۱۱مالِ من دُزد بِبُرْد و دلِ مَن عشق رُبودوَقْت را زینْ دو یکی، ماحَضَرم بایستی
12. ۱۲جگرم خُشک شُد از بَس سُخنِ ‌تَرْ زادنسُخنِ تَر چِه کُنَم؟ زَرِّ تَرم بایستی
13. ۱۳بس کنِ ایْ هِمَّتِ خاقانی، ازین عشق مَگویکز دلِ گمشده، باری، خبرم بایستی