1. ۱چو جام لعل تو نوشم کجا بماند هوشچو مست چشم تو گردم مرا که دارد گوش
2. ۲منم غلام تو ور زانک از من آزادیمرا بکوزه کشان شرابخانه فروش
3. ۳ببوی آنک زخمخانه کوزه ئی یابمروم سبوی خراباتیان کشم بر دوش
4. ۴ز شوق لعل تو سقّای کوی میخوارانبدیده آب زند آستان باده فروش
5. ۵مرا مگوی که خاموش باش و دم درکشکه در چمن نتوان گفت مرغ را که خموش
6. ۶اگر نشان تو جویم کدام صبر و قراروگر حدیث تو گویم کدام طاقت و هوش
7. ۷مکن نصیحت و از من مدار چشم صلاحکه من بقول نصیحت کنان ندارم گوش
8. ۸شراب پخته بخامان دل فسرده دهیدکه باده آتش تیزست و پختگان در جوش
9. ۹نعیم روضه ی رضوان بذوق آن نرسدکه یار نوش کند باده و تو گوئی نوش
10. ۱۰مرا چو خلعت سلطان عشق می دادندندا زدند که خواجو خموش باش و بپوش
11. ۱۱میسّرم نشود خامشی که در بستاننوای بلبل مست از ترّنمست و خروش