1. ۱از گوهر اشک ار نشود دیده توانگرباری شود آبش به لب جوی برابر
2. ۲آن کیست که در عشق تو چون درّ سرشکمدعویّ یتیمی کند و بگذرد از زر
3. ۳گر سر برود در سر زلف تو زیان نیستسودای سر زلف تو سودی ست سراسر
4. ۴در حُسن غلام خط و خالت دو سیاهندنام و لقب هر دو شده سنبل و عنبر
5. ۵از رهگذر سینهٔ مجروح خیالیجز ناوک خونریز تو کس نیست به خون تر