1. ۱ما را همین زبانی ست آن نیز در دعایشگر حق این نداند او داند و خدایش
2. ۲یارب نهال قدّش تا از کدام باغ استکز هر طرف سری شد بر باد در هوایش
3. ۳گویی مگر به رویش آشفته گشت گیسوورنه چرا پریشان می آید از قفایش
4. ۴تا که ز ناشکیبی بر روی من دوَد اشکای مردمان بپرسید کز چیست ماجرایش
5. ۵دل را که غیر عشقش فکری نبود در سربنگر که درد هجران چون می کند ودایش
6. ۶اشک تو را خیالی این آبرو از آن استگر می شود مشرّف گه گه به خاک پایش