1. ۱تا به روی از دیده اشک لاله‌گون می‌آیدمدم به دم از گریهٔ خود بوی خون می‌آیدم
2. ۲گوییا مسکین دلم در قید زنجیر بلاستکز سرِ زلف تو فریاد جنون می‌آیدم
3. ۳ای رفیقان کسوت زاهد نه بر قدّ من استبر قد رندی لباس فقر چون می‌آیدم
4. ۴ناسزا تا گفت با من از درون جان رقیبکافرم گر هرگز از خاطر برون می‌آیدم
5. ۵با خیالی زلف را در پاکشان منمای بیشفتنه‌ها بر سر چو زاین بخت نگون می‌آیدم