1. ۱سروِ بالای تو در عالم خوبی علم استخط تو بر ورق گل ز بنفشه رقم است
2. ۲ما نه تنها به هوای دهنت خاک شدیمهرکه از اهل وجود است به آخر عدم است
3. ۳قدمی رنجه به پرسیدن ما کن که چو سروسرفراز است هر آزاده که در وی قدم است
4. ۴طرفه دامی ست سر زلف تو کز روی هوسهرکه پا بستهٔ آن است مقیّد به غم است
5. ۵گو به غم ساز خیالی که ز اسباب طربنیست خوش‌تر ز نوای نی و آن نیز دم است