1. ۱لبش در شکر خنده جان می بردشکیب از من ناتوان می برد
2. ۲پیاله به کف چون روان می شوددل عاشقان را روان می برد
3. ۳کمر بسته در دل درون می رودپس آنگاه جان از میان می برد
4. ۴چه شکل است این وه، که پیش حریفهمی بگذرد، دست و جان می برد
5. ۵گرم پرسد از بردن دل کسیاشارت کنم کان جوان می برد
6. ۶سر زلف کاید همی بر لبشنمک سوی هندوستان می برد
7. ۷نگارا، جگر پخته کردم که چشمخیال ترا میهمان می برد
8. ۸شبی میهمان شو، ببین کارزوتصبوری ز خسرو چسان می برد