1. ۱کسی که دیدن آن ترک باده نوش رودبه پای آید و چون بیندش به دوش رود
2. ۲تبارک الله ازان رو که بهره خواهد بردچو هم ز دیدن او آدمی ز هوش رود
3. ۳گر آن حریف رود سوی قبله، صوفی راگلیم زهد به دکان می فروش رود
4. ۴ز بس که بیهشم از وی چو چشم پاک کنمبه سوی چشم برم دست و سوی گوش رود
5. ۵خراش سینه همسایه شد خروش دلمکسی مباد که در گوشش این خروش رود
6. ۶صلای عیش همی آیدم ز یاران، لیکدلم نماند که سوی نشاط و نوش رود
7. ۷طریق سرو قباپوش دید تا خسرودلش نخواست که بر سرو سبزپوش رود