1. ۱خوش بود باده گلرنگ در ایام بهارخاصه در سایه گلهای تر اندام بهار
2. ۲عاشق زار بهار است نهانی سوسنلیک از شرم نیارد به زبان نام بهار
3. ۳بر چمن بود بسی وام بهار از زر و سیمغنچه بگشاد گره تا بدهد وام بهار
4. ۴بعد ازین بینی در سایه هر سرو بلندمجلسی کرده جوانان می آشام بهار
5. ۵هوشیار اوست به نزد همه اهل معنیکه به مستی گذراند سحر و شام بهار
6. ۶به غنیمت شمر، ای دوست، اگر یافته ایروی زیبا و می روشن و ایام بهار
7. ۷از پی خوردن می با سخنان خسروباد می آرد ازان روی تو پیغام بهار