1. ۱زاد چون از صبح روشن آفتابساقی خورشید رو در ده شراب
2. ۲لعل ندهی آن عرق در ده که چونگل برآرد هم گل ست و هم گلاب
3. ۳خرم آن کو غرق می باشد مدامچون خیال دوست در می های ناب
4. ۴عاشقی با پارسایی هم خوش استهمچنان کافتاد میان باده آب
5. ۵هست ما را نازنینی می پرستکو گهم بریان کند گاهی کباب
6. ۶نیم شب کامد مرا بیدار کردمن همان دولت همی دیدم به خواب
7. ۷بیخودی زد راهم از نی تا به صبحخانه خالی بود و او مست و خراب
8. ۸آخر شب صبح را کردم غلطزانکه هم رویش بد و هم ماهتاب
9. ۹زلف بر کف شب همی پنداشتمکز بناگوشش برآمد آفتاب
10. ۱۰خاست از خواب و شرابم داد و گفتنوش کن بر پادشاه کامیاب
11. ۱۱شاه قطب الدین، کلید هفت ملککز درش دارد جهانی فتح باب