1. ۱آب حیات من که نم از من دریغ داشتخاک رهش شدم، قدم از من دریغ داشت
2. ۲من هر شبی نشسته ز هجرش به روز غماو پرسشی به روز غم، از من دریغ داشت
3. ۳گه گه به بوی او شدمی زنده پیش ازینآن نیز باد صبحدم از من دریغ داشت
4. ۴گشتم ز فرق تا به قدم حلقه چون رکابوان شهسوار من قدم از من دریغ داشت
5. ۵بر دیگران نوشت بسی نامه وفابر حاشیه سلام هم از من دریغ داشت
6. ۶صد دوست بیش کشت، نه من نیز دوستمآخر چه شد که این کرم از من دریغ داشت
7. ۷من در سر قلم زدم آتش ز دود آهاو دوده سر قلم از من دریغ داشت
8. ۸کاغذ مگر نماند که آن ناخدای ترساز نوک خامه یک رقم از من دریغ داشت
9. ۹کردند اگر وفا کم و گر بیش نیکواناو هر چه هست بیش و کم از من دریغ داشت
10. ۱۰خسرو چگونه بند کند صبر را که یارمویی ز زلف خم به خم از من دریغ داشت