1. ۱خنده هرگز دهنی همچو دهان تو نیافتسخن ار آب نشد طعم زبان تو نیافت
2. ۲دیده باریکی عالم همه موی اندر مویدید، لیکن سر مویی چو میان تو نیافت
3. ۳با چنین حسن و لطافت که تویی، دیده دهرسوی که دید که آن را نگران تو نیافت
4. ۴پسته کو تنگ دهان بود دهان بسته بماندخویش را دید که هم سنگ دهان تو نیافت
5. ۵به گه صبح چو گل خنده زنان می رفتیباد هر چند که بشتافت نشان تو نیافت
6. ۶گل به گلزار در از تابش خورشید بسوختزان که او سایه ای از سرو روان تو نیافت
7. ۷پای خسرو خلش از خار جفا بار نداشتتا سرش ریخته در پای عنان تو نیافت