1. ۱چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شودسنگ بود نه آدمی، هر که نه مبتلا شود
2. ۲هر سحری که ترک من سر ز خمار بر کندبس که نماز مردمان هر طرفی قضا شود
3. ۳حسن تو هم به کودکی آفت شهر گشت اگرزین چه که هست ذره ای برگذرد، بلا شود
4. ۴این همه نسخه کاینه می ببرد ز روی توگرنه به مهر و مه رسد پس تو بگو، کجا شود؟
5. ۵باد خزان که بشکند شاخ جوانی چمنبر سر زلف، ار شبی برگذرد، صبا شود
6. ۶سبزه خط نهان مکن تا بکنم نظاره ایپیش که در میان گل سبزه تو گیا شود
7. ۷بر سر کویت از طرب، گو چه غلط شود مرا؟وعده وصل تو شبی، گر به غلط وفا شود
8. ۸طعنه زنند هر کسی شادی بزی و غم مخورخسرو خسته می زید، گر ز غمش رها شود