1. ۱آنچه بر خرمن گل باد سحرگاه کندزلف تو با شب و رخسار تو با ماه کند
2. ۲از خیالت شب عاشق به درازی بگذشترفتن و آمدن از زلف تو کوتاه کند
3. ۳خیز و بخرام که از بهر خرامیدن تستشانه کو بر سر خوبان جهان راه کند
4. ۴نازنینا، ز پی سایه تست از خورشیدگل که او خیمه زند، ماه که خرگاه کند
5. ۵دیده در چاه زنخدان تو افتاد مرابا که گویم که ازین واقعه آگاه کند؟
6. ۶ناله من که یکی بود و دو شد از زنختهمچو آواز که مردم به سر چاه کند
7. ۷آتشی در دل خسرو زدی و آه نکردکاتشی دیگر برخیزد، اگر آه کند
8. ۸خسروا، گر ستم از دوست رسد، باکی نیستچاره تسلیم بود هر چه که آن شاه کند