1. ۱زلف تو زان گره سخت که بر جانم زددم باقی دو سه پیمانه که بتوانم زد
2. ۲در دلم گشت همان لحظه کز او جان نبرمکز سر ناز، یکی غمزه پنهانم زد
3. ۳یار پیکان زد و من در هوس آن مردمکه زنم بوسه بران دست که پیکانم زد
4. ۴ای اجل، آن قدری صبر کن امروز که منلذتی گیرم از آن زخم که بر جانم زد
5. ۵دیدمش از پس عمری و همی مردم زارتشنه در بادیه هجر که بارانم زد
6. ۶خلق گویند بدینگونه چرایی، چه کنم؟رهزنی آمد و راه دل ویرانم زد
7. ۷نه من از خویش چنین سوخته خرمن شده امتو شدی شمع دل، آتش به جگر زانم زد
8. ۸پادشه چوب خلیفه خورد و فخر کندمن درویش ز چوب تو که دربانم زد
9. ۹بس نبوده ست پریشانی خسرو ز فلکوه کجا هجر تو بر حال پریشانم زد