1. ۱زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاددین قلندر گرفت، خانه یغما نهاد
2. ۲دل که به تسبیح داشت در خم زنار بستسر که به محراب بود پیش چلیپا نهاد
3. ۳گفت صنم، «زان ماست، هر که همه تر کند»داشت کهن خرقه ای، در خم صهبا نهاد
4. ۴پایه آن آفتاب هست بغایت بلندکس نرسیدش جز آنک بر دو جهان پا نهاد
5. ۵محو خرد کرد عشق، در طلب جان نشستدست چراغم بکشت، دست به یغما نهاد
6. ۶ذوق می لعل گون پیر خرد در نیافتلذت طفلانش نام پسته و خرما نهاد
7. ۷راند به دلها سمند، نعل در آتش فگندتافته چون برکشید، بر جگر ما نهاد
8. ۸کرد تقاضای جان، دید کباب جگرپیش سگان درش مزد کف پا نهاد
9. ۹سیل غمش در رسید، آب ز سر در گذشتصبر و خرد حمله کرد، رخت به صحرا نهاد
10. ۱۰سر ز درش برده بود خسرو مسکین که عشقموی کشانش ببرد، باز همان جا نهاد