1. ۱I. -- Red.یکم — سرخ.
2. ۲
3. ۳Would that my songs might beکاش سرودهایم می‌توانستند،
4. ۴What roses make by day and night --همان چیزی باشند که گل‌سرخ‌ها در روز و شب می‌سازند —
5. ۵Distillments of my clod of miseryتقطیرهای کلوخِ بدبختیِ من،
6. ۶Into delight.به سوی شادمانی.
7. ۷
8. ۸Soul, could'st thou bare thy breastای جان، آیا توان داری سینه‌ات بگشایی،
9. ۹As yon red rose, and dare the day,چون آن گل‌سرخِ سرخ، و روز را به مبارزه بطلبی،
10. ۱۰All clean, and large, and calm with velvet rest?سراسر پاک، گشاده، و آرام در آرامشی مخمل‌گون؟
11. ۱۱Say yea -- say yea!بگو آری — بگو آری!
12. ۱۲
13. ۱۳Ah, dear my Rose, good-bye;آه، ای گل‌سرخِ عزیزم، خداحافظ؛
14. ۱۴The wind is up; so; drift away.باد برخاسته است؛ چنین؛ بر باد شو.
15. ۱۵That songs from me as leaves from thee may fly,تا سرودهایم از من، چون برگ‌ها از تو، بپرند،
16. ۱۶I strive, I pray.می‌کوشم، نیایش می‌کنم.
17. ۱۷
18. ۱۸
19. ۱۹II. -- White.دوم — سپید.
20. ۲۰
21. ۲۱Soul, get thee to the heartای جان، خود را به دلِ،
22. ۲۲Of yonder tuberose: hide thee there --آن گل‌مریمِ آن‌سو برسان: آنجا پنهان شو —
23. ۲۳There breathe the meditations of thine artآنجا اندیشه‌های هنرت را بدم،
24. ۲۴Suffused with prayer.سرشار از نیایش.
25. ۲۵
26. ۲۶Of spirit grave yet light,از جانی موقّر و درعین‌حال سبک،
27. ۲۷How fervent fragrances upriseچه عطرهایی شورانگیز برمی‌خیزند،
28. ۲۸Pure-born from these most rich and yet most whiteپاک‌زاد، از این سپیدترین و سرشارترین،
29. ۲۹Virginities!پاک‌دامنی‌ها!
30. ۳۰
31. ۳۱Mulched with unsavory death,به کود از مرگِ ناخوش‌مزه،
32. ۳۲Grow, Soul! unto such white estate,برشو، ای جان! تا چنان حالی سپید،
33. ۳۳That virginal-prayerful art shall be thy breath,که هنرِ پاک و نیایش‌گرت، نَفَست باشد،
34. ۳۴Thy work, thy fate.کارت، و سرنوشتت.