1. ۱ای فلک بردی ز شاهان گر چه تاج از حد برونمن به درویشی گرفتم از تو باج از حد برون
2. ۲دامن صبح وصال آسان نیاوردم به کفناله کردم در دل شب‌های داج از حد برون
3. ۳دیده گر بی‌نم شد و دل بی‌تراوش دور نیستداده‌ام بر این سیه‌چشمان خراج از حد برون
4. ۴زلف جانان در میان ما پریشانی فکندور نه با دل بود مار امتزاج از حد برون
5. ۵رو طبیبا خویش را رسوا مکن کار تو نیستکرده‌ام بیماری دل را علاج از حد برون
6. ۶چند پرسی کوچهٔ راحت‌فروشان در کجاستهر کجا دارد تهی‌دستی رواج از حد برون
7. ۷خاکساری کن که طبع یار ما پرنازک استعجز باید کردنت با آن مزاج از حد برون
8. ۸هیچ دانی لطف بی‌پایان چه می‌خواهد ز ماشرمساری بی‌نهایت احتیاج از حد برون
9. ۹من دماغ‌آشفته و مجذوب بی‌پروا و مستهرزه تا کی می‌پری ناصح لجاج از حد برون