1. ۱هنگام بهارست و جهان چون بت فرخارخیز ای بت فرخار، بیار آن گل بی‌خار
2. ۲آن گل که مر او را بتوان خورد به خوشیوز خوردن آن روی شود چون گل بربار
3. ۳آن گل که مر او را بود اشجار ده انگشتو آمد شدنش باشد از اشجار به اشجار
4. ۴آن گل که به گردش در نحلند فراواننحلش ملکانند به گرد اندر و احرار
5. ۵همواره به گرد گل طیار بود نحلوین گل به سوی نحل بود دایم طیار
6. ۶در سایهٔ گل باید خوردن می چون گلتا بلبل قوالت بر خواند اشعار
7. ۷تا ابر کند می را با باران ممزوجتا باد به می در فکند مشک به خروار
8. ۸آن قطرهٔ باران بین از ابر چکیدهگشته سر هر برگ از آن قطره گهربار
9. ۹آویخته چون ریشهٔ دستارچهٔ سبزسیمین گرهی بر سر هر ریشهٔ دستار
10. ۱۰یا همچو زبرجد گون یک رشتهٔ سوزناندر سر هر سوزن یک لؤلؤ شهوار
11. ۱۱آن قطرهٔ باران که فرو بارد شبگیربر طرف چمن بر دو رخ سرخ گل نار
12. ۱۲گویی به مثل ...ٔ کافور ریاحیبر بیرم حمرا بپراکنده‌ست عطار
13. ۱۳وان قطرهٔ باران که فرود آید از شاخبر تازه بنفشه، نه به تعجیل به ادرار
14. ۱۴گوییکه مشاطه ز بر فرق عروسانماورد همی‌ریزد، باریک به مقدار
15. ۱۵وان قطرهٔ باران سحرگاهی بنگربر طرف گل ناشکفیده بر سیار
16. ۱۶همچون سر... عروسان پریرویواندر سر ... بر، شیر آمده هموار
17. ۱۷وان قطرهٔ باران که چکد از بر لالهگردد طرف لاله از آن باران بنگار
18. ۱۸پنداری تبخالهٔ خردک بدمیده‌ستبر گرد عقیق دو لب دلبر عیار
19. ۱۹وان قطرهٔ باران که برافتد به گل سرخچون اشک عروسیست برافتاده به رخسار
20. ۲۰وان قطرهٔ باران که برافتد به سر خویدچون قطرهٔ سیمابست افتاده به زنگار
21. ۲۱وان قطرهٔ باران که برافتد به گل زردگویی که چکیده‌ست مل زرد به دینار
22. ۲۲وان قطرهٔ باران که چکد بر گل خیریچون قطرهٔ می بر لب معشوقهٔ میخوار
23. ۲۳وان قطرهٔ باران که برافتد به سمنبرگچون نقطه سفیداب بود از بر طومار
24. ۲۴وان قطرهٔ باران ز بر لالهٔ احمرهمچون شرر مرده فراز علم نار
25. ۲۵وان قطرهٔ باران ز بر سوسن کوهیگویی که ثریاست برین گنبد دوار
26. ۲۶بر برگ گل نسرین آن قطرهٔ دیگرچون قطرهٔ خوی بر زنخ لعبت فرخار
27. ۲۷آن دایره‌ها بنگر اندر شمر آبهر گه که در آن آب چکد قطرهٔ امطار
28. ۲۸چون مرکز پرگار شود قطرهٔ بارانوان دایرهٔ آب بسان خط پرگار
29. ۲۹مرکز نشود دایره وان قطرهٔ بارانصد دایره در دایره گردد به یکی بار
30. ۳۰آن دایره پرگار از آنجای نجنبدوین دایره از جنبش صعب آرد رفتار
31. ۳۱هر گه که از آن دایره انگیزد باراناز باد درو چین و شکن خیزد و ...ر
32. ۳۲گویی علمی از سقلاطون سپیدستاز باد جهنده متحرک شده نهمار
33. ۳۳وانگه که فرو بارد باران به قوتگیرد شمر آب دگر صورت و آثار
34. ۳۴گردد شمر ایدون چو یکی دام کبوتردیدار ز یک حلقه بسی سیمین منقار
35. ۳۵چون آهن سوده که بود بر طبقی بردر زیر طبق مانده ز مغناطیس احجار
36. ۳۶این جوی معنبر بر و این آب مصندلپیش در آن بار خدای همه احرار
37. ۳۷گویی که همه جوی، گلابست و رحیقستجویست به دیدار و خلیجست به کردار
38. ۳۸زین پیش گلاب و عرق و بادهٔ احمردر شیشهٔ عطار بد و در خم خمار
39. ۳۹از دولت آن خواجه علی بن محمدامروز گلابست و رحیقست در انهار
40. ۴۰آن سید سادات زمانه که نخواهدشاعر به مدیحش ز خداوند ستغفار
41. ۴۱از تیغ، به بالا بکند موی به دو نیموز چرخ به نیزه بکند کوکب سیار
42. ۴۲گر ناوکی اندازد عمدا بنشاندپیکان پسین ناوک در پیشین سوفار
43. ۴۳ای بار خدایی که همه بار خدایاندادند به اصل و شرف و گوهرت اقرار
44. ۴۴هم گوهر تن داری، هم گوهر نسبتمشکست هر آنجا که بود آهوی تاتار
45. ۴۵یاقوت نباشد عجب از معدن یاقوتگلبرگ نباشد عجب اندر مه آذار
46. ۴۶از مردم بداصل نخیزد هنر نیککافور نخیزد ز درختان سپیدار
47. ۴۷جبارتری چون متواضعتر باشیباشی متواضعتر، چون باشی جبار
48. ۴۸الحق که سزاوار تو بوده‌ست ریاستو ایزد برسانیده سزا را به سزاوار
49. ۴۹انگشتری جم برسیده‌ست به جم بازوز دیو نگون اختر برده شده آوار
50. ۵۰جبار همه کار به کام تو رسانیدبادات شب و روز خداوند نگهدار