1. ۱الا یا خیمگی! خیمه فروهلکه پیشاهنگ بیرون شد ز منزل
2. ۲تبیره زن بزد طبل نخستینشتربانان همی‌بندند محمل
3. ۳نماز شام نزدیکست و امشبمه و خورشید را بینم مقابل
4. ۴ولیکن ماه دارد قصد بالافروشد آفتاب از کوه بابل
5. ۵چنان دو کفهٔ زرین ترازوکه این کفه شود زان کفه مایل
6. ۶ندانستم من ای سیمین صنوبرکه گردد روز چونین زود زایل
7. ۷من و تو غافلیم و ماه و خورشیدبراین گردون گردان نیست غافل
8. ۸نگارین منا برگرد و مگریکه کار عاشقان را نیست حاصل
9. ۹زمانه حامل هجرست و لابدنهد یک روز بار خویش حامل
10. ۱۰نگار من، چو حال من چنین دیدببارید از مژه باران وابل
11. ۱۱تو گویی پلپل سوده به کف داشتپراکند از کف اندر دیده پلپل
12. ۱۲بیامد اوفتان خیزان بر منچنان مرغی که باشد نیم بسمل
13. ۱۳دو ساعد را حمایل کرد برمنفرو آویخت از من چون حمایل
14. ۱۴مرا گفت: ای ستمکاره به جانم!به کام حاسدم کردی و عاذل
15. ۱۵چه دانم من که بازآیی تو یا نهبدانگاهی که باز آید قوافل
16. ۱۶ترا کامل همی‌دیدم به هر کارولیکن نیستی در عشق کامل
17. ۱۷حکیمان زمانه راست گفتندکه جاهل گردد اندرعشق، عاقل
18. ۱۸نگار خویش را گفتم: نگارا!نیم من در فنون عشق جاهل
19. ۱۹ولیکن اوستادان مجربچنین گفتند در کتب اوایل
20. ۲۰که عاشق قدر وصل آنگاه داندکه عاجز گردد از هجران عاجل
21. ۲۱بدین زودی ندانستم که ما راسفر باشد به عاجل یا به آجل
22. ۲۲ولیکن اتفاق آسمانیکند تدبیرهای مرد باطل
23. ۲۳غریب از ماه والاتر نباشدکه روز و شب همی‌برد منازل
24. ۲۴چو برگشت از من آن معشوق ممشوقنهادم صابری را سنگ بر دل
25. ۲۵نگه کردم به گرد کاروانگاهبه جای خیمه و جای رواحل
26. ۲۶نه وحشی دیدم آنجا و نه انسینه راکب دیدم آنجا و نه راجل
27. ۲۷نجیب خویش را دیدم به یکسوچو دیوی دست و پا اندر سلاسل
28. ۲۸گشادم هر دو زانو بندش از دستچو مرغی کش گشایند از حبایل
29. ۲۹برآوردم زمامش تا بناگوشفروهشتم هویدش تا به کاهل
30. ۳۰نشستم از برش چون عرش بلقیسبجست او چون یکی عفریت هایل
31. ۳۱همی‌راندم نجیب خویش چون بادهمی‌گفتم که اللهم سهل
32. ۳۲چو مساحی که پیماید زمین رابپیمودم به پای او مراحل
33. ۳۳همی‌رفتم شتابان در بیابانهمی‌کردم به یک منزل، دو منزل
34. ۳۴بیابانی چنان سخت و چنان سردکزو خارج نباشد هیچ داخل
35. ۳۵ز بادش خون همی‌بفسرد در تنکه بادش داشت طبع زهر قاتل
36. ۳۶ز یخ گشته شمرها همچو سیمینطبقها بر سر زرین مراجل
37. ۳۷سواد شب به وقت صبح بر منهمی‌گشت از بیاض برف مشکل
38. ۳۸همی‌بگداخت برف اندر بیابانتو گفتی باشدش بیماری سل
39. ۳۹بکردار سریشمهای ماهیهمی‌برخاست از شخسارها گل
40. ۴۰چوپاسی از شب دیرنده بگذشتبرآمد شعریان از کوه موصل
41. ۴۱بنات النعش کرد آهنگ بالابکردار کمر شمشیر هرقل
42. ۴۲رسیدم من فراز کاروان تنگچو کشتی کو رسد نزدیک ساحل
43. ۴۳به گوش من رسید آواز خلخالچو آواز جلاجل از جلاجل
44. ۴۴جرس دستان گوناگون همی‌زدبسان عندلیبی از عنادل
45. ۴۵عماری از بر ترکی تو گفتیکه طاوسی‌ست بر پشت حواصل
46. ۴۶جرس مانندهٔ دو ترگ زرینمعلق هر دو تا زانوی بازل
47. ۴۷ز نوک نیزه‌های نیزه‌دارانشده وادی چو اطراف سنابل
48. ۴۸چو دیدم رفتن آن بیسراکانبدان کشی روان زیر محامل
49. ۴۹نجیب خویش را گفتم سبکترالا یا دستگیر مرد فاضل
50. ۵۰بچر! کت عنبرین بادا چراگاهبچم! کت آهنین بادا مفاصل
51. ۵۱بیابان در نورد و کوه بگذارمنازلها بکوب و راه بگسل
52. ۵۲فرود آور به درگاه وزیرمفرود آوردن اعشی به باهل
53. ۵۳به عالی درگه دستور، کو راستمعالی از اعالی وز اسافل
54. ۵۴وزیری چون یکی والا فرشتهچه در دیوان، چه در صدر محافل
55. ۵۵وزیران دگر بودند زین پیشهمه دیوان به دیوان رسایل
56. ۵۶حدیث او معانی در معانیرسوم او فضایل در فضایل
57. ۵۷همی‌نازد به عدل شاه مسعودچو پیغمبر به نوشروان عادل
58. ۵۸درآید پیش او بدره چو قاروندرآید پیش او سائل چو عایل
59. ۵۹شود از پیش او سائل چو بدرهرود از پیش او بدره چو سائل
60. ۶۰بلرزند از نهیب او نهنگانبلرزد کوه سنگین از زلازل
61. ۶۱الا یا آفتاب جاودان تاباساس ملکت و شمع قبایل
62. ۶۲تویی ظل خدا و نور خالصبه گیتی کس شنیده‌ست این شمایل
63. ۶۳یکی ظلی که هم ظلست و هم نوریکی نوری که هم نورست و هم ظل
64. ۶۴گهر داری، هنر داری به هرکاربزرگی را چنین باشد دلایل
65. ۶۵تویی وهاب مال و جز تو واهبتویی فعال جود و جز تو فاعل
66. ۶۶یکی شعر تو شاعرتر ز حسانیکی لفظ تو کاملتر ز کامل
67. ۶۷خداوندا من اینجا آمدستمبه امید تو و امید مفضل
68. ۶۸افاضل نزد تو یازند هموارکه زی فاضل بود قصد افاضل
69. ۶۹گرم مرزوق گردانی به خدمتهمان گویم که اعشی گفت و دعبل
70. ۷۰و گر از خدمتت محروم ماندمبسوزم کلک و بشکافم انامل
71. ۷۱الا تا بانگ دراجست و قمریالا تا نام سیمرغست و طغرل
72. ۷۲تنت پاینده باد و چشم روشندلت پاکیزه باد و بخت مقبل
73. ۷۳دهاد ایزد مرا در نظم شعرتدل بشار و طبع ابن مقبل